Ontdek eens een Puintuin tijdens de Ecotuindagen

In het weekend van 6 en 7 juni 2026 zetten honderden tuinen hun poorten open tijdens de Velt-ecotuindagen. Je kan er naar hartelust inspiratie gaan opdoen over ecologisch tuinieren. Een van de deelnemende tuinen is de Puintuin in Gentbrugge. We namen al eens een kijkje en babbelden met Pieter De Jaegher over zijn ecologisch paradijs.

Pieter De Jaegher is tuinontwerper van vooral stadstuinen en wat grotere exemplaren in de Gentse randgemeenten. De ideale man om ook zijn eigen tuin van 70 m² in Gentbrugge te heraanleggen en om te toveren tot wat hij zelf zijn puintuin noemt. Voor groenten heeft Pieter een volkstuintje op wandelafstand, maar bij zijn huis mikt hij vooral op kleinfruit, en op gelaagdheid, dynamiek en beleving. ‘Ik neem de omgeving of de natuur graag mee naar de tuin. Die twee zijn immers verbonden. Niets fijners dan leven aantrekken, toch?’

Image

Accenten

De gele kornoelje trekt vogels aan, de spork is waardplant voor de citroenvlinder. 

‘Ik werk vooral met inheemse planten die nuttig zijn voor bestuivers, bijvoorbeeld door hun nectarwaarde. Daarnaast let ik ook op andere aspecten, zoals vorm en kleur. Ook de beleving in een tuin is van belang, niet in het minst voor mijn kinderen: een bes plukken uit de snoephaag, een rondspringende kikker observeren … Ik hou van gelaagdheid, dus – hoe beperkt ook – ik plant struiken en bomen, net zoals in de natuur. Zo krijg je verschillende hoekjes en plekjes. De veldesdoorn bij het terras is mijn schaduwboom, hij zorgt voor natuurlijke verkoeling dicht bij het huis.’

Bloeiboog en watertafel

‘Voor de vaste planten beoog ik een zo lang mogelijke bloeiboog. Met andere woorden: een mooie mix van voorjaarsbloeiers zoals sleutelbloem (Primula) en akelei (Aquilegia) en zomerbloeiers zoals zonnehoed (Echinacea en Rudbeckia) en dropplant (Agastache foeniculum).’

Als waterpartij koos Pieter voor een zogenaamde watertafel. ‘Ik woon vlak bij de E17 en wilde het motorgeruis overstemmen met watergeklater. Dat lukt behoorlijk, en het is ook rustgevend. De watertafel fungeert tegelijkertijd als opvang voor hemelwater, want er past 400 liter in.’

Image

Puin mét bloemen

Hoezo, een puintuin? vraag ik hem. ‘Ik verbouwde mijn huis en legde tegelijkertijd de tuin aan. Zo recupereerde ik het uitgegraven gestabiliseerd zand van het oude terras en stenen uit het huis in de tuin. Ik stapelde van alles rond de wadi en stopte er zogenaamde plugplanten tussen.’ Ik bespeur geen enkel brokstuk meer, maar het gebiedje heeft toch iets rotsachtigs. 

‘Er komt mos op en het overgroeit, maar het geeft wel structuur en gelaagdheid’, legt Pieter uit. ‘Ik koos hier bewust voor wat hogere planten, zoals pimpernel (Sanguisorba officinalis ‘Tanna’), met haar sierlijke, donkerrode aren, en Helianthus, een kleine zonnebloemvariant. Er staan ook grassen tussen: diamantgras (Calamagrostis brachytricha) – een mooi, rechtopstaand siergras – en pijpenstrootje (Molinia caerulea). Ze houden stand op nattere bodems.’ Pieter woont immers vlak bij de Gentbrugse Meersen. ‘Een extra voordeel van die grassen? Ze zijn stevig, waardoor de bloemen er wat tegenaan kunnen leunen.’ 

Image

Enkelbloemige rozen

‘In juni staan mijn rozen volop in bloei. Je vindt hier verschillende cultivars, onder andere Rosa ‘Francis E. Lester’, maar alleen enkelbloemige. Die hebben weinig bloemblaadjes en zijn – in tegenstelling tot de grootbloemige, gevulde rozen – interessant voor insecten en de bestuiving. Ik herinner me van tijdens mijn opleiding een bezoek aan een ellenlange rozengang. Alleen op het einde stonden enkelbloemige rozen en alleen daar gonsde het van de bijen.’

Genieten met de snoeischaar

‘Ik ben trots op de dynamiek en het leven dat ik hier heb gecreëerd. Vooral omdat ik vertrok van een tuin met alleen maar gras en verharding. Die betonklinkers hergebruikte ik als garageoprit. Ik legde ze in kruisverband, dus er is altijd een vierkantje onbedekt. Daar zaaide ik een voegenmengsel in met laagblijvende soorten zoals tijm, klaver en campanula. Af en toe ga ik er met een kleine bosmaaier over. Een tuin moet volgens mij blijven verrassen en evolueren. Wanneer ik buiten zit en geniet, denk ik vaak: dit wil ik nog, of daar ga ik nog wat bijwerken en dan neem ik mijn snoeischaar. Al bij al valt het onderhoud goed mee. Eén keer, rond eind februari, snoei ik alles terug. De tuin geeft me in de eerste plaats een vakantiegevoel.’

Benieuwd naar de Puintuin in Gentbrugge? Kom langs tijdens de Ecotuindagen!