Ecotuindagen: experimenteren in de tuin van Zevenmeers Zeven

In het weekend van 6 en 7 juni 2026 zetten honderden tuinen hun poorten open tijdens de Velt-ecotuindagen. Je kan er naar hartelust inspiratie gaan opdoen over ecologisch tuinieren. Een van de deelnemende tuinen is de tuin van Zevenmeers Zeven in Sellingen, Nederland. Wij gingen al eens op bezoek en lieten ons inspireren door het enthousiasme van het gezin Niewöhner.

Na ruim 300 km door de regen arriveer ik in Sellingen, ten zuidoosten van Groningen. In deze nogal desolate omgeving, ook wel de Parel van Westerwolde genoemd, ligt de familieboerderij van het gezin Niewöhner. Sinds vier jaar verbouwen Charlotte en Johan samen met hun drie dochters en schoonzoon zowel het huis als de één hectare grond errond. Het kraampje aan de straat met zaden en planten verwelkomt me.

De boerderij uit 1950 is een zogenaamde domeinenboerderij – je vindt er vele in de streek. Ze werden vroeger aan boeren verhuurd om zo veel mogelijk voedsel te produceren. Er worden in de streek nog altijd veel aardappelen en uien geteeld. ‘Het huis heeft jaren leeggestaan en was aardig verwilderd, maar eigenlijk kregen we een groot cadeau vol biodiversiteit’, leggen moeder en dochters mij enthousiast uit.

Image

Ook voor Bartje

Een halve hectare – een voormalige akker – werd omgetoverd tot fruittuin. Er groeit nu volop zuring, die met zijn diepe wortels de grond weer losmaakt. Op de droogste stukken plantten ze bessen en laag- en halfstamfruitbomen aan. Het lagergelegen ven wordt een wadi, er is al een piepklein vijvertje.

‘Laag- en halfstam plukken makkelijker,’ vertelt dochter Frederique, ‘maar ik laat de boom grotendeels zijn gang gaan. Naast snoeien hanteer ik het principe van uitbuigen: recht omhoog groeiende takken buig ik met een touw naar een zijkant. We gaan nog meer wilde appel, peer en kers aanplanten, omdat die meer insecten aantrekken.’

Mama Charlotte kweekte massa’s appel- en perenboompjes op uit pitten. Aan de voorkant maken ze daar een haag mee, voor beschutting en het zicht en ook om de vogels te voeden. Want dat was altijd het plan. ‘We doen het niet alleen voor onszelf, maar ook voor al wat rondvliegt en -loopt. Respect voor al het leven, dat leerden we van kinds af aan van opa Geert. Wanneer we in zijn volkstuin meehielpen, zei hij steevast: niet alles plukken hoor, ook wat overlaten voor Bartje de merel!’

Wilgenstekwater

Zaaien, opkweken en stekken is overduidelijk Charlottes passie. Overal staan kweekpotjes en ligt er zaad te drogen. ‘In het voorjaar is het het ergst’, lacht ze breed. ‘Eén stek kun je eindeloos vermeerderen, maar het kost je wel moeite en inzet’, is haar pragmatische motto.

Deze familie maakt bijvoorbeeld haar eigen wilgenstekwater, want wilg maakt veel groeihormoon (auxine) aan dat de wortelgroei stimuleert. Hoe? Je knipt jonge, soepele wilgentakken in stukken en laat ze minstens 24 uur trekken in een grote pot met water. Met kokend water gaat het sneller. Je kunt de stukjes ook pureren in de blender. Daarna zeven en klaar! Zet verse stekken in dit wortelbevorderende water of geef een scheut aan je verpotte planten.

Image

Eigen tortilla’s

De moestuin met kas is dan weer Frederiques terrein. Er groeit zowat alles. Ze telen zelfs zetmeelmais om met dat maismeel (masa harina) hun eigen tortilla’s te maken! Wel een werkje. Eerst kook je de maiskorrels met baksoda zodat het vliesje oplost en het meel beter bindt. Dit proces heet nixtamaliseren. Daarna moet je goed spoelen. Vervolgens gaan de korrels in de foodprocessor en dan laat je het meel drogen.

‘We maken nog veel meer zelf’, zegt dochter Sophie. ‘Wasmiddel van wilde kastanje, afwasmiddel van klimop, en zalf en crèmes. We geven af en toe de workshop Maak het natuurlijk zelf, bijvoorbeeld voor Velt-groep Eco van Grond tot Mond in regio Emmen.’

Eindeloos experimenten

Frederique neemt deel aan het INCREASE-onderzoek Deel de Boon: een burgerwetenschapsexperiment dat onderzoekt of bonen zich per gebied aanpassen, en ook aan de MoestuinMix, een ander burgerwetenschapsproject waarin moestuiniers experimenteren met verschillende gewascombinaties. ‘Ik engageer me om vier jaar lang alles bij te houden en foto’s te nemen. Als men mede daardoor ooit combinatieteelt gaat toepassen op grotere schaal, dan werk ik daar graag aan mee. Ook voor onszelf proberen we jaarlijks nieuwe gewassen, zoals dit jaar de kalebas, waar we vogelhuisjes van willen maken. We teelden ook al linzen. Dat ging goed, maar vraagt veel pelwerk.’

Zus Sophie vult aan: ‘Bij alles wat we doen, is het proberen, leren en aanpassen. Dat stopt nooit. Eigenlijk hebben wij één groot experiment!’

Benieuwd naar de tuin van Zevenmeers Zeven? Neem een kijkje tijdens de Velt-Ecotuindagen!